Vera Bertin

Vera Bertin 

Opperheks van Laarne · Hoedster van de Oude Namen · Bewaarster van de Heksentraditie 

Vera Bertin, beter bekend als de Opperheks van Laarne, staat aan het hoofd van het Heksengilde Laarne en behoort tot de bekendste hedendaagse figuren binnen de heksentraditie van het dorp. 

Binnen de verborgen wereld wordt haar taak echter iets ruimer omschreven. 

Vera is een Hoedster van de Oude Namen. 

Dat zijn heksen die zich niet bezighouden met het oproepen van monsters, het brouwen van vergif of het vervloeken van voorbijgangers. Hun magie draait om iets dat veel gemakkelijker verloren gaat: herinnering. 

Namen die vergeten worden. Verhalen die veranderen. Gebeurtenissen waarvan na enkele eeuwen niemand nog precies weet wat waarheid was en wat er later werd bij verzonnen. 

Vera heeft er een bijzonder talent voor om zulke verhalen opnieuw boven te halen. 

Niet door met geesten te spreken — al beweert ze zelf niet dat dit onmogelijk is — maar door oude bronnen, lokale verhalen, gebruiken en overleveringen naast elkaar te leggen. Volgens haar zit magie namelijk niet alleen in spreuken. 

Op 24 januari 2004 richtte Vera het Heksengilde Laarne op. Drie weken later, op 13 februari, werd het gilde tijdens een zitting in het gemeentehuis officieel gedoopt. 

Sindsdien draagt Vera de titel die ondertussen bijna onafscheidelijk met haar naam verbonden is: 

Opperheks. 

Het gilde ontstond niet om het klassieke beeld van de sprookjesheks in stand te houden. Integendeel. De heksen van Laarne wilden de oude heksentraditie van het dorp vanuit een andere invalshoek bekijken. 

Want Laarne draagt een geschiedenis die veel ouder en donkerder is dan de puntmutsen die vandaag tijdens feesten verschijnen. 

In 1607 werden er zes mensen wegens toverij vervolgd. Vier vrouwen werden uiteindelijk geëxecuteerd. 

Doorheen de eeuwen werden hun verhalen vermengd met volksverhalen, legendes en de bekende voorstelling van de heks met bezem, ketel en zwarte kat. 

Vera probeert beide werelden uit elkaar te houden. 

De geschiedenis verdient volgens haar respect. 

De folklore mag blijven leven. 

Maar het ene mag het andere nooit vervangen. 

In 2007, vierhonderd jaar na de gebeurtenissen van 1607, trad het Heksengilde op als ambassadeur van Heks & Vuur, de grote herdenking in Laarne. 

Tien jaar later volgde opnieuw een belangrijk moment. 

In 2017 kreeg het gilde het beeld De Heks van kunstenaar Paul De Bont van de provincie Oost-Vlaanderen, voor zijn verdiensten. Het gilde schonk het op zijn beurt aan de gemeente, en het kreeg een plaats aan de Kasteeldreef. 

Voor Vera is het meer dan een beeld. 

Binnen het gilde wordt het beschouwd als een soort herkenningspunt: een plaats waar geschiedenis, folklore en het huidige Laarne elkaar raken. 

Ook vandaag trekken de heksen rond Halloween naar scholen. 

Niet om kinderen te overtuigen dat heksen wratten hebben of 's nachts op bezems door de lucht vliegen. 

Integendeel. 

Vera vertelt hen juist dat het beeld van een heks veel ingewikkelder is dan dat. 

Daarbij komt haar andere bekende eigenschap naar boven: Vera kan bijzonder vriendelijk zijn, maar wanneer iemand historische onzin over heksen begint te vertellen, verandert haar blik opvallend snel. 

Volgens sommige leden van het gilde is dat haar gevaarlijkste gave. 

Bewijs daarvoor ontbreekt. 

Vera draagt enkel zwart-paars, de kleuren die doorheen de jaren sterk met het Heksengilde verbonden raakten. Haar grote heksenhoed is ondertussen bijna even herkenbaar geworden als haar titel. 

Wie haar alleen zo ziet, zou gemakkelijk kunnen denken dat het allemaal toneel is. 

Dat zou een vergissing zijn. 

Niet omdat Vera mensen in padden verandert. 

Maar ze zorgt ervoor dat oude verhalen niet verdwijnen wanneer de mensen die ze ooit kenden er niet meer zijn. 

En zolang in Laarne de namen van de vrouwen uit 1607 nog worden uitgesproken, heeft de Opperheks haar werk nog niet neergelegd.